یه مدت مدیدی هست که خودم دقیقا خبر دارم که با افکار و احساساتم چه اشتباه بزرگی رو دارم مرتکب می شم. تمامش هم تقصیر احساسات هست. امیدوارم که یا این احساس بمیرد یا که منطقم بتونه احساسم رو سمت و سوی درستی بده.

گاهی ما آدما خیلی احساساتمون گل میکنه و به عبارتی پروانه ای می شه. نمیدونم اما مطمئنم این احساسات وجودشون لازمه اما مدیریتشون هنر می خواد.