روز هشتاد و نهم....> نود و هشتم
رو به پایان است......میتوان گفت که دیگه تموم شد
این میتونه واسه وبلاگ باشه...یا میتونه واسه یک روز قشنگ و آفتابی و البته گرم .
گاهی یه احساس....و یا یه ثانیه مکث و یه فکر کوچولو ...باعث میشه که فکرت و ذهنت به هم بریزه و کل روز قشنگی که داشتی رو خراب کنه...نابود کنه.
گاهی......خیلی نوشتم اما همین الان بلاگفا خطا داد و پاکشون کرد......نتیجه ی قلبیم یعنی نه.
بهتره توی قلب خودم بمونه حرفام.....بهتره که یه دفتر کهنه و کاهی بگیرم و شروع کنم به نوشتن.
شاید این آخرین غمناک نوشتم باشه.....
گاهی حرف نزنی یادت میرود و گفتنش حک میشود در مغزت.
بعدا نوشت : اونقده حالم خوبه که اصلا تاریخ رو اشتباه زدم!!
+ نوشته شده در شنبه سی ام دی ۱۳۹۱ ساعت ۵:۴۹ ب.ظ توسط بانو
|
دیشب یکیشون گفت و امروز تونستم از زیر زبون اون یکی بکشم که چه خبره.
آخ ...فکرشو کن....صبح که بیدار میشی چون الان همزمانی داره با هوای سرد بوی گلای نرگسی که از دیروز چیده بودی و توی گلدون بود هشیارت میکرد بعد میرفتی و کنار پنجره می نشستی و به طلوع زیبای خورشید که آسمونو نارنجی کرده ، نگاه می کردی.
از تدریس بسیار جذاب استاد جغله مون که یه دختر تازه دکترا گرفته است و صداش که چون جغجغه ای مخوف از ته دره میاد!!! ما دانشجویان محترم کلاس عطای درس رو به لقاش بخشیدیم انداختیم شب امتحان تا کمتر دچار آزار روحی روانی بشیم!
فرناز پيش به سوي درس و مقش
...دیگه چشام چیزی نمی بینن. من چرا هیچ وقت نمیشینم از اول ترم عین بچه آدم درس بخونم؟
.
