روز صد و سی و هفتم
سلام فرنــازی. امروز روز خوبی بود و البته نسبتا سرد.
کلاس اول اونقدر استاد و لهجه ی فینگلیشش روی اعصاب بود که هندزفری مبارک رو در گوش مبارک گذاشتم تا کهیر های تنم خوب بشه.
اصلا بحث بد گفتنش نیست ولی نمیدونم چه ادا و اطواری هست که این استاد هی واسه خودش فینگلیشی حرف میزنه حالا بعضیا دست خودشون نیست. حالا منم فرض می کنم اونم اینجوره. فقط نمیدونم بقیه اساتید محترم هم خارج از ایران کسب تحصیل نموده اند!! چرا همیچینی نیستند. واقعا!!!
خـــب دیگه.....چی بگم؟!![]()
راستی امشب یه نگاهی به آسمون کردم. یه لحظه حس کردم چقـــدر آسمون نزدیکتر شده ....
ماه شب 14 خیلی قشنگ و بزرگ شده ، اونقدر بزرگ هست و نزدیک ،که دوست داری با دستت بگیری و لمسش کنی.

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۲۳ ب.ظ توسط بانو
|